Castlevania: Symphony of the Night çoğu oyunun bittiği yerden başlıyor: bir finalden. Richter Belmont, Dracula'nın taht odasında son savaşı veriyor ve Dracula yeniliyor. Sonra sahne değişiyor. Birkaç yıl sonra, sisli bir gecede şato yeniden yükselmiş ve kapıdan giren kişi bir Belmont değil. Uzun beyaz saçlı, pelerinli, sessiz bir figür: Dracula'nın oğlu Alucard.
Konami oyunu 1997'de PlayStation için yayımladı. Symphony of the Night yalnızca seriyi değil, bütün bir alt türün yönünü değiştirdi. Bugün "metroidvania" dediğimiz keşif odaklı platform oyunlarının adındaki "vania" bu oyundan ve onu izleyen Castlevania oyunlarından geliyor.
Serinin çizgisinden sapmak
Bu oyundan önceki Castlevania'ların çoğu bölümlerden oluşan, soldan sağa ilerleyen, zor ve affetmeyen platform oyunlarıydı. Bir bölümü bitirip ötekine geçerdiniz, geri dönmek genellikle mümkün değildi. Bu yapı 8-bit ve 16-bit dönemin klasik platform oyunlarıyla aynı aileden geliyordu.
Symphony of the Night bu yapıyı tamamen bıraktı. Oyunun tamamı birbirine bağlı tek bir dev şatoda geçiyor. İstediğiniz yöne gidebiliyorsunuz, ama bazı kapılar ancak yeni bir yetenek kazanınca açılıyor. Bir odada ulaşamadığınız bir çıkıntı görüp aklınıza yazıyorsunuz. Saatler sonra yeni bir yetenek kazandığınızda o çıkıntı aklınıza geliyor ve geri dönüyorsunuz. Bu "hatırla ve geri dön" döngüsü oyunun kalbi.
Alucard'ın dönüşümleri
Alucard'ın ilerledikçe kazandığı yetenekler şatonun yeni bölgelerini açıyor. En akılda kalanları farklı biçimlere dönüşebilmesi.
| Yetenek | Ne sağlar | Keşfe etkisi |
|---|---|---|
| Yarasa biçimi | Uçabilme | Yüksek alanlara ve dikey şaftlara erişim |
| Sis biçimi | Dar aralıklardan ve parmaklıklardan geçebilme | Kapalı görünen geçitlerin açılması |
| Kurt biçimi | Hızlı koşu ve farklı hareket | Uzun koridorları hızla geçme, bazı özel engeller |
| Çift zıplama | Havadayken ikinci kez zıplama | Önceden ulaşılamayan platformlar |
| Yüksek zıplama | Tek hamlede çok yükseğe çıkma | Şatonun daha yüksek bölümlerine hızlı erişim |
Bu yeteneklerin bir kısmı ilerlemek için zorunlu, bir kısmı yalnızca gizli odalara ve isteğe bağlı bölgelere ulaşmak için gerekli. Ana yolu takip eden biri oyunu bitirebiliyor; meraklı oyuncu çok daha fazlasını buluyor.
Rol yapma oyunundan alınanlar
Oyunu öncüllerinden ayıran bir başka şey, rol yapma oyunlarından ödünç aldığı sistemler. Alucard düşman yendikçe deneyim puanı kazanıp seviye atlıyor. Silah, kalkan, zırh, pelerin ve yüzük gibi yüzlerce ekipman var. Her silahın hızı, menzili ve özelliği farklı; bazı kalkanlar özel eşyalarla birleşince başka etkiler yaratıyor.
"Familiar" denen yardımcı yaratıklar Alucard'a savaşta eşlik ediyor, iyileştiriyor ya da saldırıyor ve kullandıkça güçleniyor. Büyüler dövüş oyunlarındaki gibi tuş kombinasyonlarıyla yapılıyor; bazılarının girişini kendiniz keşfetmeniz ya da oyunda bulacağınız ipuçlarından öğrenmeniz gerekiyor.
Bu katman zorluğu esnek kılıyor. Bir boss'ta zorlanırsanız biraz seviye atlayıp ya da daha iyi bir silah bulup geri dönebiliyorsunuz. Bazı ekipman kombinasyonları oyunu neredeyse kolaylaştırıyor; birçok oyuncu için oyunun bu şekilde "kırılabilir" olması keyfin bir parçası.
Gotik bir senfoni
Adındaki senfoni boşuna değil. Michiru Yamane'nin besteleri gotik orgdan klasik müziğe, rock gitarlarından cazımsı parçalara kadar geniş bir yelpazede dolaşıyor ve şatonun her bölgesine ayrı bir kişilik veriyor. Ayami Kojima'nın karakter illüstrasyonları ise seriyi o güne kadarki çizgi film estetiğinden uzaklaştırıp zarif, karanlık ve romantik bir gotik tarza taşıyor.
Oyun iki boyutlu grafiklerle yapıldı. Üç boyutun hızla yaygınlaştığı bir dönemde bu cesur bir tercihti; bugün bakınca oyunu kurtaran karar gibi görünüyor. Dönemin birçok erken üç boyutlu oyunu eskimiş dururken Symphony of the Night'ın ayrıntılı piksel sanatı hala çok güzel.
"Sefil küçük bir sırlar yığını"
Açılış sahnesi oyun tarihinin en çok alıntılanan diyaloglarından birini barındırıyor. Richter ile konuşurken Dracula'nın söylediği "What is a man? A miserable little pile of secrets!" cümlesi, abartılı ve teatral İngilizce seslendirmesiyle internet kültürünün kalıcı bir parçası oldu. Seslendirme bugünün ölçülerine göre fazlasıyla tiyatral, ama tam da bu yüzden unutulmuyor.
Bu sahne oyunun ciddi gotik havasıyla dönemin yerelleştirme pratiklerinin tuhaf buluşmasını da gösteriyor. Oyunun geri kalanında da benzer tınıda replikler var. Sonraki yeniden yayınlarda seslendirme ve çevirinin değişmesi hayranlar arasında tartışma yarattı: kimileri daha doğru ve ölçülü yeni çeviriyi tercih etti, kimileri eski tiyatral tonun kaybolmasına üzüldü.
Metroidvania kelimesi
Nintendo'nun Metroid serisi, birbirine bağlı bir dünyada yetenekler kazandıkça yeni alanların açıldığı yapıyı çok daha önce kullanmıştı. Symphony of the Night bu yapıyı aldı ve üzerine RPG sistemleri, gotik bir atmosfer ve büyük bir ekipman çeşitliliği ekledi. Başarısından sonra serinin el konsolu oyunlarının çoğu aynı formülü izledi. Oyuncular ve eleştirmenler de bu yapıyı anlatmak için iki serinin adını birleştirip "metroidvania" demeye başladı. Bugün bağımsız oyun sahnesindeki pek çok örnek bu oyuna bir şekilde borçlu.
Şatoda kaybolmamak için
Haritayı sık açın. Haritada boş kalan alanlar henüz keşfedilmemiş odaları gösteriyor. Bir yerde takılırsanız kapılara ve çıkmaz sokaklara bakın.
Duvarlara vurun. Şatonun birçok yerinde kırılabilen duvarlar ve gizli odalar var.
Kütüphaneye uğrayın. Orada eşya alışverişi yapabileceğiniz bir karakter var; harita ve iyileştirme eşyaları için önemli bir durak.
Kayıt odalarının yerini aklınızda tutun. Kayıt noktaları belirli odalarda ve boss savaşlarından önce yerlerini bilmek çok zaman kazandırıyor.
Tamamlama yüzdesine bakın. Oyun keşfettiğiniz alanın yüzdesini gösteriyor. Oyunu bitirdiğinizi düşündüğünüzde bu yüzdeye bir kez daha bakın; şato size her şeyi söylemiyor olabilir.
Bugün nasıl oynanır?
Oyun yıllar içinde farklı platformlarda yeniden yayımlandı. PSP için çıkan The Dracula X Chronicles içinde yer aldı, daha sonra PlayStation 4 için Castlevania Requiem derlemesiyle yeniden çıktı. Bu yeniden yayınlarda çeviri ve seslendirme gibi bazı unsurlar orijinal PlayStation sürümünden farklı; bazı oyuncular meşhur replikler yüzünden orijinali tercih ediyor. Karar vermeden önce güncel mağaza durumunu kontrol edin.
Hangi sürümü seçerseniz seçin, oyun koluyla oynayın. Büyü girişleri dövüş oyunu tarzı yön kombinasyonları istediği için klavyede zorlayıcı olabiliyor. Kolunuzda çubuk kayması varsa önce drift sorunu yazımıza bakın; bu oyunda hassas hareket önemli. İlk kez oynuyorsanız internette harita ya da çözüm aramadan önce en azından ilk birkaç saati kendi başınıza keşfedin. Oyunun en büyük keyfi şatonun sırlarını kendiniz bulmak.
Sık sorulanlar
Önceki Castlevania oyunlarını bilmem gerekir mi?
Gerekmez. Baştaki Richter Belmont bölümü önceki bir oyunun finaline bağlanıyor, ama hikaye bağımsız olarak da anlaşılıyor. Alucard'ın kim olduğu ve neden şatoya girdiği oyun içinde yeterince açıklanıyor.
Zor bir oyun mu?
Serinin önceki oyunlarından daha affedici. RPG sistemleri sayesinde zorlandığınız yerde seviye atlayıp daha güçlü ekipman bulabiliyorsunuz. Keşif ise sabır istiyor; bazı gizli yolları bulmak zaman alıyor.
Metroidvania ne demek?
Birbirine bağlı tek büyük bir dünyada geçen, yeni yetenekler kazandıkça önceden ulaşılamayan alanların açıldığı platform oyunlarına verilen ad. Metroid ve Castlevania serilerinin adlarının birleşiminden türetilmiş.
Symphony of the Night, bir serinin kendini yeniden icat etmesinin en başarılı örneklerinden biri. Zorlu, bölüm bölüm ilerleyen platform oyunlarını keşfe dayalı, ekipman ve seviye sistemiyle zenginleşmiş bir maceraya çevirdi. Bugün oynadığınızda bile o çıkıntıyı aklınıza yazıp saatler sonra geri dönmenin keyfi aynı.
Yorumlar
Yorum Gönder